Antwoord
Hey C.,
Ja, begrijp je zorgen over de situatie van je zoon heel goed. Het kan enorm frustrerend en verdrietig zijn om te zien hoe hij lijdt onder zowel zijn aandoening als de bijwerkingen van de medicatie. Het (onder WGBO voor artsen verplichte) concept van ‘Samen Beslissen‘ kan een waardevol hulpmiddel zijn in deze situatie. ‘Samen Beslissen’ houdt in dat artsen en patiënten, samen met hun families, gezamenlijk beslissingen nemen over de behandeling. Hierbij worden de voorkeuren, waarden en wensen van de patiënt meegenomen in de beslissing, naast de medische expertise van de arts.
Om dit proces met de psychiater van je zoon aan te pakken, kun je de volgende stappen overwegen:
Allereerst is het belangrijk om een open en eerlijk gesprek aan te gaan met de psychiater. Leg duidelijk uit (of beter: je zoon) wat je zorgen zijn over de huidige medicatie en de impact die deze hebben op het leven van je zoon. Beschrijf (of beter: je zoon) hoe de medicatie hem depressief maken en verhinderen om activiteiten te ondernemen. Het kan nuttig zijn om specifieke voorbeelden te geven van hoe zijn dagelijkse leven wordt beïnvloed.
Vervolgens kun je de informatie die je hebt gelezen, zoals het artikel van Martin Harrow, aan de psychiater presenteren. Leg uit hoe deze informatie je heeft doen nadenken over alternatieve benaderingen voor de behandeling van psychosegevoeligheid. Het is belangrijk om dit te doen op een manier die respectvol is en de expertise van de psychiater erkent, maar tegelijkertijd jouw zorgen en bevindingen duidelijk maakt.
Vraag de psychiater of er mogelijkheden zijn om de medicatie geleidelijk af te bouwen onder nauwgezette supervisie, zodat je zoon niet opnieuw een psychose krijgt. Bespreek alternatieve behandelopties, zoals psychotherapie, ondersteunende zorg, herstelacademie, meditatie, werk…. Vraag of er andere medicaties zijn met minder bijwerkingen die overwogen kunnen worden.
Daarnaast is het belangrijk om te vragen naar de voor- en nadelen van het afbouwen van de medicatie, en wat de psychiater denkt dat de beste aanpak zou zijn om dit veilig te doen. Vraag ook naar de waarschuwingssignalen van een terugval, zodat jullie voorbereid zijn en snel kunnen reageren als dat nodig is. Lees onze 33 tips op de webiste zorgvuldig.
Zorg ervoor dat je betrokken blijft bij de besluitvorming en dat de psychiater jouw betrokkenheid en zorgen erkent. Samenwerken en een open communicatiekanaal behouden is cruciaal voor het succes van deze aanpak.
Het doel van ‘Samen Beslissen’ is dat je zoon de best mogelijke zorg krijgt, die niet alleen medisch verantwoord is, maar ook afgestemd is op zijn persoonlijke behoeften en jullie familiecontext. Dit proces kan tijd en geduld vergen, maar door gezamenlijk te werken aan een behandelplan, kan je zoon de beste kans krijgen op herstel en een betere kwaliteit van leven.
Hope this helps,
Greetz Jim
Beantwoord door: Jim van Os op 20 juni 2024